Onze adoptieprocedure De adoptie van onze dochter

Lief meisje…

Hier zitten we dan .. bijna is het weer 26 april..

26 april 2011 .Een dag die zoals iedere dag begon… Mama had weer eens een bepaald onrustig gevoel wat ze wel vaker had maar deze dag was het wel heel erg.. Ik zei in mezelf maar waarschijnlijk ook wel tegen papa dat het vanavond wel eens zou kunnen gebeuren dat we gebeld worden (meiling belt bijna altijd in de avond).. Het is een uur of 18.00 .. eten is op.. Onrustige gevoel neemt toe.. Voor vanavond hebben we zelfs gepland op bezoek te gaan maar iets zegt me dat dit niet zal doorgaan omdat we dan wat anders te regelen hebben… het wordt later en dan 19.30 gaat de telefoon… Mijn  hartslag stijgt en helemaal als mama naar het nummer kijkt… Het is MEILING!!! Dan komen de kriebel ook bij papa.

Het zal toch niet?? Mama pakt bibberend op en krijgt Marga aan de lijn met de vraag: ben je alleen of is Marcus ook thuis? Dit is het… slik.. bibber al bijna huilen.. Samen luisteren we naar Marga… Ze zegt: het is zover ik bel jullie met een voorstel hebben jullie pen en papier bij de hand?? Ik ehhh waar ligt dat wat is papier wat is een pen… Ik was helemaal de weg kwijt, maar uiteindelijk alles klaar gelegd en we begonnen mee te schrijven.. (nou ja, mama deed een poging). Het gaat om “een kindje” (voor ons was je een jongetje gezien het aantal voorstellen jongetjes (ongeveer 1 op de 20 was een meisje). Het kindje heeft een schisis en er kwam nog wat informatie.. Marga vroeg of we even moesten overleggen.. Overleggen?? Wij hebben ondertussen in gedachten al alles klaar hoor. Niets overleggen.. Lieverd.. Je bent hartstikke gewenst en heel erg welkom… En dan.. verteld Marga.. gefeliciteerd jullie hebben een dochter!!!!.. Ik zeg een dochter?? Ja.. je was op dat moment dus de eerste van dat jaar voor Meiling … Wat een (mooie) verrassing was dat.. Nu konden we op zoek naar roze jurkjes, rokjes en frutsels en wat ben je ook een roze en jurkjes meisje.. wel stoer maar als je mag kiezen is het altijd roze.. Benieuwd hoe lang dit zo blijft…

We konden gelijk langs komen bij Marga voor de foto’s en het ondertekenen en nog geen uur later zagen we je voor het eerst.. Wat een prachtig  en wijs meisje zagen we… Grote bruine kijkers die vol vertrouwen de wereld in keken..

We waren stiekem al concreet aan jou gekoppeld door Meiling en China was al akkoord waardoor we ook gelijk de LOA hadden en we dus al snel konden afreizen..

16 juli 2011 zaten er twee super zenuwachtige mensen in het vliegtuig op weg naar jou.. Onze dochter onze nummer 1 . Klaar om je te verwelkomen maar ook bang en verdrietig om wat je allemaal te wachten stond… En ook onzeker.. Hoe ga je ons vinden, hoe zal het uitpakken. Hoe ben je als we voor je staan….

En wat is er ongelooflijk veel gebeurt het afgelopen jaar.. We wenden uiteraard goed aan elkaar. Leerden elkaar echt kennen.. Je begon steeds meer van jezelf te laten zien. Driftbuien, uittesten, je zin doordrijven en vooral veel lachen, veel ontdekken en veel willen leren. Ook ben je heel erg lief voor de huisdieren.. Je knuffelt ze , geeft ze eten en zo doe je ook naar de mensen om je heen.

En wat ben je dapper .. in november werd je lip gesloten en in maart het harde en zachte gehemelte.. Je bent nu dus even klaar met de operaties en we zullen de toekomst samen aangaan en je steunen bij de operatie(s) die nog volgen en de behandelingen zoals logopedie.. We gaan het SAMEN aan.. Jij , samen met papa en mama.

En voor ons… is er zoveel veranderd en is ons leven zoveel mooier geworden met je komst.. We konden ons niet voorstellen dat het zo fantastisch zou zijn om voor jou te mogen zorgen .Maar alles wat ze zeggen is echt waar…

We LOVE you!!

dikke kus van je papa en mama…

April, een mooie maand… vorig jaar in deze maand (26ste) kregen we het meest bijzondere telefoontje dat we tot nu toe gehad hebben.. Het voorstel van Mira.. En wat gaat de tijd snel en wat veranderd ons meisje..

Op 13 maart heeft Mira haar tweede operatie gehad hier in het UMCG waarbij haar gehemelte (harde en zachte in 1 keer) gesloten is.. Alles ziet er voor zover wij kunnen zien goed uit, maar in mei als we op controle moeten zal de arts het beoordelen en we zullen dan ook verder gaan met de behandelingen in de vorm van logopedie maar dat horen we straks allemaal.. Eerst moet de wond goed genezen..

De operatie was dit keer minder erg dan de vorige terwijl dit in principe toch een zwaarder was. Mira heeft weinig pijn gehad en was ook thuis snel weer op haar gemak en binnen een week weer helemaal in haar ritme van gewoon doorslapen en niet meer verdrietig.. Ze is op dinsdag geopereerd, at op de uitslaapkamer al een ijsje, dronk direct en de ochtend erna twee danoontjes, weer drinken en best vrolijk. Ze mocht dan ook al voor de middag weer naar huis, en zat de dag erna alweer in de tuin mee te helpen en op de schommel!!!

Na een week ging Mira ook weer naar de peuterspeelzaal en gym dus al met al een snel herstel en daar houden we wel van… Dus Mira is weer een vrolijke meid.. Met soms wat dwarse peuterpuber geintjes maar ook dat hoort erbij. Voor de rest is ze vooral erg gezellig en erg op haar gemak en vooral erg ondernemend…

Ook is haar adoptie naar Nederlands recht inmiddels afgerond . Deze moesten we in Nederland nog afronden omdat we nog een oud BKA nummer hadden. Dit hoeft tegenwoordig niet meer en dan is je kindje gelijk Nederlander. Mira was dat niet maar is dat nu met terugwerkende kracht… Erg vaag allemaal maar ja.. We konden zonder dat aan te vragen ook geen Nederlands paspoort aanvragen en dan is het lastig met de vakantie die we geboekt hebben voor de zomer… Dus Mira heeft nu twee paspoorten . Nederlands en Chinees…

Inmiddels kunnen we dus weer bloggen na de migratie van de site.. We konden niet inloggen omdat het wachtwoord veranderd was en het mailadres niet meer in gebruik was… Tjonge jonge … maar we zijn er weer..

We zijn nu in de kerstperiode beland met ons mooie meiske.. Het is vandaag 5 maand en 1 dag geleden dat we Mira voor het eerst echt in de ogen mochten kijken en we haar aan konden raken. Wat gaat de tijd snel en wat is er al veel gebeurt in die tijd.. Mira is op 8 november in het UMCG geopereerd aan haar lipje en klein stukje gehemelte en de planning is dit voorjaar de rest van het gehemelte.. De operatie is goed gegaan en alles is mooi hersteld.. Het is een heel ander gezicht nu al was ze natuurlijk al heel erg mooi, nu is ze helemaal beeldschoon.. Al zeggen we dat natuurlijk allemaal als trotse ouders… We zijn echt enorm trots op haar en wat doet ze het goed!!

Ze is vrolijk, ondernemend, verzorgend af en toe ook een echte diva maar ook dat hoort erbij en een echte grapjas… Ze heeft zich erg snel aangepast en wij aan haar en het lijkt of ze er altijd al was.. Wat is het leven fijn met zo’n pretletter om je heen…

Op 1 december werd onze Mira 2 jaar en ook dat is groots gevierd natuurlijk.. Ze snapte er niet veel van maar de cadeautjes en visite was helemaal geweldig en ze heeft echt genoten..

Lijkt het allemaal weer te werken… Ik zal er eens weer voor gaan zitten maar eerst maar eens kijken of bloggen gaat lukken…

Zo, en nu waren we vandaag zomaar alweer een week in Nederland.. Wat gaat de tijd toch snel.. De laatste week vakantie met zijn drietjes, want volgende week gaat papa weer aan het werk..Maar dan zullen we nog genoeg leuke dingen samen doen,er blijft genoeg tijd over!

Na een geweldig ontvangst op Schiphol kwamen we rond een uur of 18.00 bij ons huis aan waar het erg mooi versierd was en we in een heerlijk schoon huisje terecht kwamen (met dank aan opa en oma). De eerste confrontatie met de dieren in huis ging perfect. Waar veel adoptiekindjes erg bang reageren op huisdieren omdat ze het niet kennen liep Mira gewoon binnen alsof ze alleen maar terug kwam van vakantie ofzo.. We denken zelf dat dat komt door het fotoboekje wat we mee hebben genomen en gegeven hebben aan Mira direct in China… Zo herkende ze het huis en de dieren vermoeden wij.. Ze was natuurlijk erg moe want voor haar was het 6 uur later China tijd… Nadat ze nog even had gespeelt met al het speelgoed en de zandbak heeft ze lekker gebadderd en is ze naar bed gegaan, waar ze heerlijk uitsliep tot jawel… 4 uur .. Dat was normaal dus 10 uur chinese tijd, dus erg netjes… In de volgende dagen goed het schema aangehouden van middagdutje en vaste tijd naar bed, waardoor ze nu een week later compleet in Nederlandse tijd leeft.. Ze lijkt onze gewoontes te herkennen en doet gewoon wat ze wil.. Geeft ook goed aan wat de bedoeling is en beweegt zich vrij in huis.. Niet angstig of verlegen… Gewoon als een meisje van haar leeftijd lijkt het wel… Ze heeft af en toe haar (drift) buien maar ik hoor hier in de buurt ook dat dat typisch meisjes gedrag kan zijn.. Dan is het stampvoeten omdat het niet snel genoeg gaat etc.. Verder lacht ze erg veel en vind ze veel dingen leuk.. Zoals de stad in gaan, boodschappen doen , maar haar favoriet is op haar roze fietsje zitten waar papa en mama haar duwen door de straten heen.. Op dit moment is ze even met papa op stap met de fiets en dan straks naar bad en bed… 

Morgen moeten we naar de IND , om een verblijfsvergunning aan te vragen.. Dat was allemaal niet duidelijk voor die tijd , maar we kwamen er bij de gemeente achter dat dat moet.. Daar hebben we ook ene formulier gekregen die de IND moet tekenen.. Dan volgt de definitiefe inschrijving waar we niet meer voor langs hoeven komen, dat gaat vanzelf als het goed is.. Dan alle gegevens verzamelen en dan kan de advocaat de procedure naar Nederlands recht gaan starten.. Zodat onze Situ Fei Er, officieel Mira Fei Smit gaat heten. Genoeg te eregelen dus allemaal maar het is vooral erg veel genieten van onze deugniet.. Tot slot nog wat foto's van onze dame.

Ook aan deze reis is een einde gekomen.. De belangrijkste reis voor Mira gaat nu beginnen..

Dinsdag ochtend stappen we om 11.05 in het vliegtuig (chinese tijd) waarna we om 15.15 Nederlandse tijd zullen landen op Schiphol.. Om naar ons eigen voor ons vertrouwde huisje te gaan, maar een wereldje die voor Mira geheel onbekend is… We hopen dat ze snel zal wennen en heerlijk zal gaan genieten in Nederland… Lekker met ons op de fiets.. Naar de winkel, het bos , de speeltuin.. veilig spelen op straat.. lekker in de tuin rondlopen en spelen.. Genoeg te ontdekken voor Mira.. We zullen haar wereldje stapje voor stapje groter maken.. We gunnen Mira en onszelf straks dus even de tijd om rustig te wennen en we zullen niet al teveel op pad gaan of teveel drukke dingen met haar doen.. Straks langzaam de oma's en opa leren kennen , en dan steeds wat meer ondernemen en kijken hoe ze daar mee omgaat.. Voor zover we Mira nu kennen lijkt ons dat ze er wel aan toe is.. Ze voelt zich veilig bij ons maar we merken dat de hotelkamer haar te klein wordt.. Dat het speelgoed wat ze hier had eentonig wordt en dat ze lekker los wil rennen en lopen, wat hier erg lastig is met al het verkeer.. Mira is een erg ondernemend typje die tot nu toe niet echt bang ergens voor is.. Stoeien met papa, met buggy op de roltrap, tillen op de trap, op de kop hangen, gooien boven je armen (vliegtuigje spelen) het maakt haar niets uit en heeft vaak de grootste lol…. Dus we hebben erg veel zin om vanaf nu alles met Mira te gaan doen en als een gezinnetje verder te gaan.

Dit was de laatste blog vanuit China… We zullen wel weer verder gaan, maar eerst gaan we ons volledig met Mira bezighouden dus voorlopig zal het even wat rustiger hier zijn..

We willen iedereen bedanken voor de leuke/lieve reacties en kijken uit naar onze aankomst op Nederlandse bodem…

Groetjes en een dikke knuffel van ons drietjes ..

Marcus, Carmen en Mira….

Hoi, kregen van verschillende mensen te horen dat we niet voldoende schrijven en foto's plaatsen, dus hier zijn we weer.. Hebben wat foto's van Mira die ineens op de grond in slaap viel (uurtje of tien in de avond dus dat mag ook wel), foto van de chinese muur, zomerpaleis, vader en dochter op de trap en Mira die lol heeft tijdens het rennen/lopen …en van mira die mij de cola brengt..

Vandaag weer een hele warme dag.. Wel met zon dus iets minder benauwd.. Mira goed ingescmeerd maar haar gezicht is toch wat rozig geworden.. Morgen maar eens even een rustdag en wat meer uit de zon blijven… Vandaag zijn we naar het zomerpaleis geweest en donderdag gaan we naar de chinese muur… Gisteren zijn we zoals eerder vermeld naar  de pearl market geweest  en als afsluiting naar de mac donalds waar Mira een hamburger heeft gegeten.. zie de foto.. ze hapt er prima in weg…

Groetjes, Marcus , Carmen en Mira

Hier even weer een berichtje vanuit Beijing!! Het gaat super met ons.. Kunnen alleen niet zo aan die plakkerige warmte wennen dus we belovern de eerste weken niet meer te zeuren over het hollandse weer.. Met Mira gaat het steeds beter.. Ze hoort echt bij ons en haalt allemaal kattekwaad uit..

Vandaag zijn we naar de nederlandse ambassade en buitenlandse zaken geweest.. Daar zijn  alle papieren ingeleverd en dat duurt 5 werkdagen… Daarna naar de tempel of heaven geweest en daarna naar de pearl market een soort moderne rommelmarkt met nieuwe spullen dus daar even een koffer gescoord om alles weer mee te kunnen krijgen naar Nederland… Vanavond nog even met de groep de stad  in om samen te eten en dan is ook deze dag weer om…

Liefs Marcus , Carmen en Mira

Heerlijk om hier in Beijing te zijn.. Wat een luxe zeg..Het hotel is erg netjes en van alle gemakken voorzien… De reis per vliegtuig was iets minder.. Het was erg krap en Mira wil niet verplicht vastzitten op schoot en zeke rniet in gordel.. Maar dat moets dus wel vanwege turbulente dus de helft van d evlucht gehuild.. dalen deed ook erg pijn aan haar oortjes.. Als we strak weer gaan vliegen hebben we veel meer ruimte dus dat zal een verademing zijn.. Toen we bijna in het hotel kwamen begon het te stinken.. Onze dame weet wel wat timing is.. Met als gevolg: diaree tot in haar buggy getverdemme!!! Dus we waren al snel bekend in het hotel.. Dat ze in een vreemd hotel kwam , vreemde kamer, kon mevrouw niets schelen.. Ze ging gelijk door haar hurken bij haar speelgoed en ging spelen.. Heel fijn om te zien dat alleen papa en mama belangrijk zijn en niet de plaats waar ze is.. Nu net met papa het kietelspel ontdekt dan kraait ze van plezier… Het is hier in het hotel heerlijk koel.. waardoor we dus lekker lang hebben geslapen… Mira sliep ok de hele nacht door voor de tweede keer gewoon in haar eigen bedje… Tot slot nog even weer wat foto's van onze prinses.

k